Podstawy ASP.NET Core – część 2

Podstawy ASP.NET Core

Zgodnie z obietnicą dzisiaj przejdziemy przez 2 klasę konfiguracyjną, która tym razem konfiguruje już zachowania samej aplikacji webowej.

Startup.cs

W klasie tej mam 1 wymaganą metodę oraz 1 opcjonalną. Obie te metody odpowiadają za konfigurację zachowań aplikacji webowej.

Configure

Jest jedyną z wymaganych metod, która służy do konfigurowania pipelinów dla requestów. Przykładowa metoda może wyglądać tak:

Jak widzimy dodane tutaj jest provider dla logowania do konsoli (linia 3).
Więcej o providerze logowania możemy poczytać tutaj. Niemniej jednak w najbliższej przyszłości postaram się również o tym napisać nieco więcej. Prawdopodobnie spróbuję dodać do logowania własną klasę lub też wpiąć w proces jakiś dostępny w .NET Core logger.

Kolejnym elementem jest sprawdzenie zmiennej określającej środowisko, w tym przypadku sprawdzamy czy działamy na środowisku developerskim, jeśli tak wykorzystujemy odpowiednią stronę do obsługi błędów. Tutaj przydałaby się sekcja else, która wykona przekierowanie do customowej strony błędu na środowisku produkcyjnym ale w tej chwili nie będę się tym zajmował z racji na to, iż nie mam jeszcze żadnej strony w moim projekcie.

Ostatnim elementem w tej bardzo ale to bardzo prostej aplikacji jest wywołanie metody Run na appBuilderze (linia 10), gdzie w postaci delagata podawana jest metoda jaka ma się wykonać po przyjściu requesta. W tym miejscu warto dodać, iż wywołanie metody Run kończy pipeline. Aby stworzyć łańcuch wywoływanych klas middleweru należy wykorzystać metodę Use. Więcej o tym na pewno jeszcze napiszę w najbliższym czasie. Niemniej jednak więcej można poczytać tutaj.

ConfigureServices

Metoda ta jest opcjonalna, aczkolwiek jeśli zostanie wykorzystana będzie ona wywołana przed metodą Configure. Metoda ta służy do dodawania serwisów do naszej aplikacji. Tak naprawdę jest to prosty kontener dependecy injection, gdzie implementację interfejsów Microsoft nazwał serwisami. Na uwagę zasługuje fakt, iż ten kontener jest gotowy do pracy niejako z „półki” nie musimy ściągać żadnych nowych komponentów. Możemy go użyć lub też zastąpić kontenerem, który lubimy.

W ten sposób przebrnęliśmy przez podstawowe klasy konfigurujące, zarówno aplikację konsolową, która hostowała naszą aplikację web-ową oraz nią samą.

Konfiguracja Hosta

W tym miejscu chciałbym jeszcze na moment wrócić do pliku Program.cs. i jednej z wielu niewykorzystanych przeze mnie rozszerzeń interfejsu IWebHostBuildera, a mianowicie o metodzie UseUrls (linia 4)

Metoda ta służy do określania, na którym porcie ma nasłuchiwać Kastrel. Należy tutaj zwrócić szczególna uwagę na to, iż w tym przypadku nie mamy integracji z IIS-em. Jeżeli jednak wykorzystalibyśmy metodę UseUrls a następnie integrację z IIS-em to nasze ustawienia zostałyby nadpisane przez integrację. Natomiast wywołanie  UseUrls po integracji z IIS-em może skutkować trudnym do zlokalizowanie błędem, gdyż ustawienia portu zostaną nadpisane naszymi wartościami.

 

 

Podstawy ASP.NET Core – część 1

Podstawy aplikacji ASP.NET Core – Main

Klasa Program.cs w aplikacji webowej w ASP.NET Core wygląda mniej więcej tak:

jak widzimy przy wykorzystaniu WebHostBuilder-a tworzymy aplikację, która to hostuje naszą aplikację web-ową. W .NET Core nie mam innego wyjścia. Czytaj dalej Podstawy ASP.NET Core – część 1

ASP.NET Core MVC

MVC – Model View Controller

MVC jest wzorcem architektonicznym, umożliwiającym łatwe oddzielenie widoku (View), od modelu biznesowego (Model) oraz struktury sterującej (Controller). Wzorzec ten jest bardzo mocno eksploatowany w aplikacjach webowych. Takie wykorzystanie MVC w aplikacjach webowych spowodowało, iż wiele narzędzi i frameworków webowych ma mocne wsparcie dla samego MVC. W przypadku ASP.NET Core  mamy bibliotekę ASP.NET Core MVC, które ułatwia działanie z tym wzorcem, co więcej możemy bezpośrednio przy tworzeniu projektu wybrać template MVC. Czytaj dalej ASP.NET Core MVC

.NET Core – początek

.NET Core

Czym tak właściwie jest .NET Core ? Jako programista aplikacji głównie desktopowych zazwyczaj pracuję z pełnym .NET frameworkiem. Jak wiadomo aplikacje takie można uruchomić tylko na komputerach, które taki framework posiadają zainstalowany w systemie. Tutaj cały szkopuł .NET framework jest windowsowy, co ogranicza nas tylko do komputerów z windowsem. Co prawda są próby przeportowania .NET-a na systemy linuxowe ale nie wszystko tam musi działać, a i są one zazwyczaj w niższych wersjach .NET-a niż najnowszy. Tutaj wchodzi .NET Core, który z założenia miał być wieloplatformowy, dzięki czemu aplikację napisaną z wykorzystanie tej wersji frameworka można uruchomić zarówno na Windowsie jak i Linuxie czy MacOS-ie. Pozwala to w większym stopniu dotrzeć z aplikacjami do użytkowników pozostałych platform.

Czytaj dalej .NET Core – początek